Máxima seguridade e autoprotección no verán

• Non xogues a vida no mar; o verdadeiro profesional da pesca e o mergullo prevé antes de actuar.

• As temperaturas elevadas, as actividades de lecer na auga e os eventos con afluencia masiva de público centran as recomendacións do 112 para evitar riscos na época estival.

O verán en Galicia convídanos a mergullarnos nas súas ricas augas atlánticas e cantábricas, un auténtico paraíso para a pesca submarina, o mergullo autónomo, a fotografía subacuática e os deportes náuticos. Porén, a nosa paixón polo mar esixe un respecto absoluto e unha preparación loxística rigorosa.

Analizamos como blindar a nosa seguridade combinando a prudencia co rigor técnico segundo as recomendacións do 112.

A xestión térmica e o reto das altas temperaturas

Cando os termómetros encadean varias xornadas á alza, entramos nun escenario de vaga de calor con risco directo para a saúde. Colectivos como menores, maiores e doentes crónicos requiren unha vixilancia activa (hidratación constante con auga, comidas lixeiras e espazos ventilados).

Para os deportistas, está contraindicado o consumo de alcol ou cafeína e a exposición directa ao sol de 12:00 a 18:00 horas. O exercicio físico intenso debe reservarse para as horas de tregua térmica, aplicando sempre protección solar de amplo espectro, un xesto clave incluso durante a fase de preparación loxística e a montaxe dos equipos en terra.

Seguridade crítica nas actividades marítimas: o corazón da autoprotección subacuática

A clave da autoprotección reside na planificación antes do mergullo e no respecto ás variables do medio. O 112 pon o foco en factores críticos que adoitan subestimarse:

Pesca deportiva desde a costa (spinning e surfcasting): o noso litoral caracterízase por acantilados abruptos e pedregais esvaradíos (recheos de mofos e liques). Cómpre levar provisións hídricas isotónicas para evitar a perda de electrólitos e un consecuente golpe de calor. Así mesmo, resulta indispensable portar un dispositivo de comunicación (móbil ou VHF portátil) cun índice de protección IP67/IP68 mínimo, debidamente cargado, para emitir alertas inmediatas en caso de illamento pola marea ou caída accidental ao romper o mar.

Mergullo autónomo e pesca submarina a pulmón: o transporte de material representa un factor de risco biomecánico e cardiovascular crítico baixo temperaturas extremas. Deben evitarse categoricamente as camiñadas prolongadas polo areal ou zonas intermareais cargando con cinturóns de lastre (chumbo), tanques de aire comprimido, traxes de neopreno de alta densidade (que anulan a transpiración) e aletas de carbono. Este sobreesforzo, previo á inmersión, dispara a taxa cardíaca e o consumo de osíxeno, elevando drasticamente o risco de síncope por hiperventilación ou cambras musculares no fondo.

Xestión do retorno e das capturas: un dos erros máis habituais ocorre ao finalizar a actividade. O regreso ao vehículo por terra non debe implicar longas camiñadas cargando simultaneamente co equipo mollado (máis pesado), cinto de chumbo e cos lastres engadidos das capturas. A fatiga neuromuscular acumulada post-inmersión, sumada á deshidratación e ao estrés térmico ambiental, sitúa o organismo nun estado vulnerable que pode desencadear accidentes cardiovasculares ou desorientación. A planificación loxística debe incluír puntos de acceso curtos ou o uso de embarcacións de apoio de corte técnico.

As piscinas e o perigo biomecánico do choque térmico

As piscinas particulares concentran un alto índice de sinistralidade infantil por relaxación na supervisión. Medidas como o valado perimetral, cubertas homologadas e retirar os xoguetes do vaso son esenciais.

Nos adultos, o maior perigo é a hidrocución ou choque térmico. Introducir o corpo de forma brusca na auga tras unha exposición prolongada ao sol xera un reflexo de inmersión extremo que pode provocar un síncope ou, nos casos máis graves, unha parada cardiorrespiratoria, o que no medio acuático deriva de forma case inmediata nun afogamento se non hai ninguén preto para o rescate.

Ríos, praias e a hidroloxía de espazos illados

Nos ríos, a baixa temperatura esixe unha entrada progresiva para evitar o síncope, mentres que no mar as correntes de resaca poden sorprender a mergulladores experimentados. Se te ves atrapado nunha canle de resaca, loitar contra ela é inútil: mantén a flotabilidade, reserva forzas e nada en paralelo á liña de costa para escapar da corrente.

Están contraindicados os saltos desde cantís sen verificar a profundidade e o uso de flotadores con vento de terra. En espazos illados (encoros ou pozas), a falta de control e a difícil accesibilidade esixen bañarse sempre en compañía e manter nocións básicas de reanimación cardiopulmonar.

Grandes eventos: protocolos de evacuación colectiva

Nos festivais de música ao aire libre combínanse os riscos térmicos coas aglomeracións. É prioritario identificar as vías de evacuación. Ante unha urxencia a activación do protocolo de saída, a regra técnica de ouro é que nunca se volva atrás para recuperar un obxecto persoal. Cómpre avanzar sen correr, seguir as instrucións dos axentes de seguridade, preestablecer un punto de encontro externo para o grupo e protexer os menores con pulseiras identificativas.

O MAR NUNCA PERDOA UN ERRO DE CÁLCULO. NESTE VERÁN, O TEU MELLOR EQUIPO DE PESCA É A PRUDENCIA. ANTE CALQUERA SINAL DE PERIGO, MANTÉN A CALMA E CURSA UNHA ALERTA INMEDIATA AO 112. QUE A TÚA MELLOR CAPTURA SEXA VOLTAR SAN E SALVO Á RIBEIRA.